همه مهمان اوئیم....
به نام خداي دلشدگان
به نام تو برمی خیزم در طلوع امیدی که ابدی است...
سجاده ام رو به نور و وضو می گیرم با آیه های عشقت ...
ثانیه ها رنگ تو می شود و پر میکشد دلم تا اوج بلندترین قله مهرت ...
اینجایم... ابتدای راه تو آغاز راهی که انتهایش تو ایستاده ای به صلابت بهشتی که وعده داده ای ...
ماه توست خدای من و من مهمان کوچک تو...در دلم مهمانی کوچک امید است و صدایم سرشار از ربنا...
ربنای من پر واژه پرطنین می خواند تا به عرش تا به آسمان تا به خود تو...
که رمضان ماه عزیز توست...
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام می فرمایند:
«بَحْراً لَا یُدْرَکُ قَعْرُهُ وَ مِنْهَاجاً لَا یُضِلُّ نَهْجُهُ وَ شُعَاعاً لَا یُظْلِمُ ضَوْءُه»
قرآن دریایی است که ژرفای آن را کس نداند و راهی است که پیمودنش رهرو را به گمراهی نکشاند و پرتوی است که فروغ آن تیرگی نگیرد.
(نهجالبلاغه/خطبه198)
"انسان هر قدر به دريا نزديك شود، عظمت آن را بيشتر احساس میكند، قرآن كريم نيز كتابی است كه هر قدر انسان بيشتر با آن انس بگيرد، عظمت آن را بيشتر درك میكند...
به عمق دريا نمیتوان احاطه پيدا كرد، به عمق دريای معرفت قرآن كريم نيز نمیتوان به سادگی دست يافت و هر كس به اندازه ظرفيت خود از دريا استفاده میكند، از دريای معارف قرآن نيز هر كس به اندازه ظرفيت علمی خود بهره میبرد."
التماس دعا..........
برگرفته از وبلاگ شبنم سحرگاهی