به نام حضرت دوست
دلم آروم نداره...
بر طاقچه های روحم غوغایی ست...
زير لب زمزمه مي كنم او بسيار مهربان است و دوست داشتني...
و من شرمنده هستم از عمري گناه...
معبودا !
چگونه سر بالا بگیرم و به درگاهت بیایم و بگویم...
الهی العفو ... الهی العفو ... که با تمام وجودم عفو و بخششت را می طلبم...
اما باز هم جلوی نفسم را نمی گیرم ؟
چگونه شرمسارت نباشم در حالی که هر چه جور و جفا از من می بینی باز هم رشته ی مهر و دوستی ات را نمی گسلی و رهایم نمی کنی؟...
چگونه ادعای بندگی کنم در حالیکه خود می دانم عبد تو نبودم و بنده ی نفس بودم؟
اما مهربان خالقم !
تنها چیزی که می توانم بگویم این است که با همه ی شرمندگی هایم ادعا می کنم که بنده ی تو هستم...
و تنها کلامی برایت بگویم که نکند عمر به سر آید و این کلام را نگفته باشم
خدایا ! ساده بگویم ... دوستت دارم
و اینک دستم را بر آستانت بلند می کنم که دستگیرم باشی...
تو همانی که من می خواهم...
پس مرا همان کن که تو می خواهی...
خدايا ... خدايا ... خدايا !!!!!
نكند هرگاه مي آيم تويه كنم دروغ مي گويم...
بد كردم ...
راهم بده ... من به راه آمده ام.......
نكند مرا از در خانه ات راندي...
مرا نكند به خودم وا بگذاري الهي !
نكند مرا از رحمت خودت نا اميدم كني...
من با شب هاي رمضان الفت و انسي پيدا كرده ام...
نكند ديگر نخواهي صدايم را بشنوي...
نكند گناه ها مرا بي حيا كرده...
من همان رانده شده فراري ام...
كه تو امشب راه دادي...
خدايا كمكم كن امشب به حال خودم گريه كنم...
نمي دانم عاقبت كارم به كجا مي كشد...
الهي امشب قلبم به سمت تو برگشته...
مرا از آمرزيده شدگان امشب قرار ده...
الهي!!!!! العفو ... العفو ... العفو...
خدايا امشب شب تقدير است ... تقدير كن هرچه را كه لايقش هستم...
الهي...
به حق محمد و آل محمد
الهي...!
ما را از هر گونه جهالت و ناداني رهايي بخش...
فهم و درك قرآن و تدبر در آن و شب هاي قدر را روزي ما كن...
و انتخاب راه درست را به ما نشان ده...
خدایا توفیق عبادت و بندگی خاص خودت را به ما عطا فرما...
پروردگارا !... وجود ما را ... چشم ما را ... گوش ما را ... زبان ما را خير قرار ده...
آمین.....یا رب العالمین

كلام دل :
"كوله بارت بر بند ! شايد اين چند سحر فرصت آخر باشد، كه به مقصد برسيم ! بشناسيم خدا و بفهميم كه يك عمر چه غافل بوديم !
مي شود آسان رفت ... مي شود كاري كرد كه رضا باشد او ! اي سبكبال در اين را شگرف، در دعاي
سحرت در مناجات خدايي شدنت !
هرگز از ياد مبر من جا مانده بسي محتاجم".......
منبع:وبلاگ شبنم سحرگاهی